" മൌനം മുറ്റിയ വിഷാദത്തിന്റെ പകലില് അവസാനമായ് ഞാന് കണ്ടു ....നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ നീ പിന്തിരിഞ്ഞു നടക്കുന്നത് .... കരയാന് പോലും കഴിയാതെ എന്റെ വിതുമ്പുന്ന ഹൃദയത്തെ ആശ്വസിപ്പിക്കാന് പോലും ആവാതെ ഞാന്....പൊട്ടിയ വളചില്ലുകള് വാരിയെടുക്കവേ മുറിവ് പറ്റിയ വിരല് തുമ്പിനാല് ഞാനെന്റെ കണ്ണീര് തുടയ്കാന് ശ്രമിച്ചു ...അന്ന് ഉപേക്ഷിച്ചതാണ് ഞാന് എന്റെ സ്വപ്നങ്ങളെ .... ഉത്തരം കിട്ടാത്ത കടംകഥ യാണ് ഇന്നുമെനിക്കെന്റെ പ്രണയം ..... കിനാക്കള് അടര്ന്നു വീണ വേദനയില് നനഞ്ഞൊലിക്കുന്ന കൂട്ടില് എന്റെ സ്നേഹം .... കാലങ്ങളുടെ കുത്തൊഴുക്കില് നീ എന്നെ മറന്നിട്ടുണ്ടാവും .... ഞാനും എല്ലാം മറക്കാന് ശ്രമിക്കുന്നു ..... നീ തന്ന മുറിവുകളില് നിന്നും ഇന്നും ചോരതുള്ളികളുടെ ചാല് ഞാന് അറിയുന്നു വേദനകളുടെ വിങ്ങലുകള് എനിക്ക് സ്നേഹത്തെ കുറിച്ച് ഭയം മാത്രമേ സമ്മാനിക്കുന്നു ള്ളൂ "...........
No comments:
Post a Comment